Blijvend gewichtsverlies begint bij een andere manier van denken. Als je wil stoppen met overeten en het volgen van diëten, is deze les voor jou. Ik geef je twee vragen waarmee je de kans op overeten verkleint. Gebruik ze om je dag mee te beginnen, nog voordat je nadenkt over de verplichtingen in je agenda. Wil je zoveel mogelijk resultaat? Zet je antwoorden op papier. Je ontdekt dat deze vragen voor je werken en een fijn begin van je dag worden.
Hoe maak je de kans dat je overeet zo klein mogelijk, echt minimaal? Daar gaat deze les over. Ik geef je daarvoor twee fantastische vragen die je in de ochtend kan gebruiken en die je hierin ondersteunen.
Vorige week heb ik de schrik te pakken gekregen toen mijn moeder viel. Ze is 85 en haar heup brak. Ik ben natuurlijk zo snel mogelijk naar het ziekenhuis gegaan. De afgelopen dagen waren ontregelend en spannend voor haar. Maar om je gerust te stellen: ze is nog diezelfde dag geopereerd en begonnen aan haar herstel. Alles gaat de goede kant op.
Aanleiding voor deze les was deze situatie. Het viel me op dat ik echt geen moment naar overeten heb verlangd. Vanaf het moment dat dat gebeurde en ik veel in het ziekenhuis was, herinnerde ik me dat ik vroeger absoluut naar de kantine zou zijn gegaan om koeken te halen, dingen te eten, misschien drop uit de automaat te trekken.
’s Avonds had ik zeker gezegd: zullen we van de snackbar eten. Aan de ene kant omdat ik dan dacht dat het nu toch allemaal een beetje een rommeltje was en alles wat uit de pas liep, maar ook omdat het dan een excuus zou zijn om opnieuw mezelf te laten eten en daarbij te vergeten wat ik allemaal voelde.
Nu was dat op geen enkel moment nodig. Ik ben voor je gaan kijken naar hoe dat komt. Welke vaardigheden heb ik ontwikkeld die maken dat ik een situatie zoals deze het hoofd kan bieden zonder dat ik leun op overeten, zonder dat ik verlang naar overeten?
Ik ga de vaardigheden die ik heb ingezet voor je beschrijven. Ik kan je helpen om zelf te zien hoe jij die ontwikkeling door kan maken om overeten helemaal los te laten en gewicht te verliezen dat niet meer terugkomt. En ik ga je die twee vragen geven die ik net benoemde en die je helpen in dit proces.
Het eerste wat me opviel is dat ik inmiddels heel goed kan voelen wat er te voelen valt in een dergelijke situatie zonder dat ik daaraan probeer te ontsnappen. Ik noem dit bodyfulness: bewust observeren wat je voelt en daar niet aan willen ontsnappen.
De belangrijkste verschuiving die ik daarin heb gemaakt is dat ik mijn gevoelens zie als waardevol. Al mijn gevoelens zijn waardevol. Ze komen me informatie brengen. Mijn gevoelens laten weten van wie ik hou, waar ik naar verlang, waar mijn wensen liggen, waar ik me zorgen om maak, wat belangrijk voor me is, wat mijn aandacht nodig heeft.
Met andere woorden: mijn emoties zijn mijn kompas. Dus zijn ze welkom en van waarde, ook als ze ongemakkelijk voelen. Je kan je voorstellen dat tussen de schrik van erachter komen dat ze is gevallen en haar heup heeft gebroken, en er ook bij zijn toen ze van de brancard naar het bed werd getild, wat ongelooflijk pijnlijk voor haar was, natuurlijk pijnlijk was. Haar zo ontredderd zien op haar hoge leeftijd was natuurlijk pijnlijk. Maar ik kon dat voelen. Daar was helemaal geen weerstand bij.
Dat is de eerste vaardigheid die ik heb ontwikkeld en dat begon bij het besef dat emoties allemaal waardevol zijn.
De tweede vaardigheid die ik heb ontwikkeld is het besef dat ik altijd zelf beslis welke betekenis ik aan mijn omstandigheden geef. Als je moeder met een gebroken heup op een brancard ligt, kun je daar van alles bij bedenken. Als je weet dat je brein niet bedoeld is om je gelukkig te maken, maar om je veilig te houden, kun je je voorstellen dat je brein de neiging heeft om te zoeken naar zorgen en problemen.
Door te zoeken naar zorgen en problemen waakt het over je veiligheid. Dat betekent ook dat je brein je niet snel gelukkig maakt, want daar heeft het helemaal geen belang bij. Dus is het jouw eigen taak en verantwoordelijkheid om zorgvuldig te kijken naar de zorgen en problemen waar je brein mee aan komt zetten.
Wil je daar in mee? Wil je mee in de verhalen die het in je oproept? Want het roept altijd verhalen in je op. Het besef dat ik mijn eigen brein daar goed in kan begeleiden maakt me niet afstandelijk in mijn leven, want bij die verhalen voel je van alles. Je bent nog steeds heel erg betrokken bij alles wat je denkt, maar je neemt er vervolgens ook afstand van en je onderzoekt.
Dat verhaal waar ik al helemaal in zit, is dat van waarde? Wil ik daarin mee of wil ik mezelf ook een andere mogelijkheid voorspiegelen?
Dit besef, dat ik zelf verantwoordelijk ben voor het begeleiden van mijn eigen denken, het besef dat ik zelf kan kiezen welke betekenis ik ergens aan geef, heeft mijn leven veranderd en mijn relatie met eten veranderd. In het oplossen van overeten was het leren voelen wat er te voelen valt en het begeleiden van mijn denken cruciaal. Het zijn twee van de pijlers die je in mijn programma Etenslessen bouwt: in jezelf, in jouw relatie met jezelf en in jouw relatie met eten. Ze maken overeten overbodig.
Een derde vaardigheid die me opviel is dat ik door het veel oefenen in de betekenis die ik ergens aan geef, diep werk heb kunnen doen. Ik kon gaan zien dat de rollen die ik mezelf in mijn leven had gegeven soms niet bij me pasten.
Veel van de rollen die je jezelf hebt gegeven, heb je in je tienerjaren gebouwd en in je kinderjaren gebouwd, toen je nog niet je beste denken kon doen. Ik zeker niet. Dus wat betekent het om een goede dochter te zijn? Om maar even terug te gaan naar de situatie tussen mijn moeder in het ziekenhuis en ik als haar dochter. Wanneer ben je een goede dochter?
Als ik de betekenis was blijven hanteren die ik daar ooit als kind aan had gegeven, dan was ik ook blijven overeten. Want die betekenis was niet goed voor mij en was ook niet goed voor de relatie met mijn moeder uiteindelijk.
Wat je kan zien als de rollen die je zelf hebt gegeven niet helemaal passen, is dat overeten je daar iets over komt vertellen. Je kan het ook merken in je relatie met de ander. Want dat overeten wat je doet, omdat je bijvoorbeeld over je grenzen gaat, is iets wat je die ander vervolgens ook weer ergens kwalijk neemt. Wat niet helemaal kan, want jij bent degene die kiest voor overeten. Dus de relatie met de ander wordt modderig.
Daarom is het zo goed als je dit soort vragen aan jezelf kan stellen. Wat betekent het eigenlijk voor mij, een goede dochter zijn? Hoe heb ik daar ooit invulling aan gegeven? En past dat voor me? Klopt dat? Haalt dat het beste in mij naar boven? Haalt dat het beste in de relatie met de ander naar boven?
Dit is iets wat ik heb veranderd tussen mij en mijn moeder. De rol die ik mezelf als kind had gegeven heb ik losgelaten. Daardoor kan ik nu veel meer van mijn relatie met haar genieten en zorgen dat het goed met me gaat. Dus een goede dochter is een dochter met wie het goed mag gaan.
Een vierde vaardigheid is dat ik nog steeds in staat ben, ook als zich problemen aandienen, om te kunnen genieten en fijne momenten te kunnen beleven. Dat was iets wat ik vroeger niet kon. In een situatie van ontregeling, en nu heb ik het natuurlijk niet over die allereerste uren, maar in de dagen daarna ben ik goed in staat om te schakelen tussen dat wat ik beleef, waar ik me misschien veel bij voel, waar ik me ontrust bij voel, en daar ook weer uitstappen en me verbinden met het hier en nu, zonder al door in het verhaal van de bezorgdheid te blijven.
Iets wat me opviel, wat ik nu vanzelfsprekend vond maar wat vroeger helemaal niet in me was opgekomen, is dat ik ervoor kies om naar het ziekenhuis te fietsen in plaats van met de auto te gaan.
Voordat ik deze vaardigheid had ontwikkeld, zou ik alleen maar zo snel mogelijk heen en weer zijn geracet naar het ziekenhuis en weer naar huis. Weer naar huis om zoveel mogelijk in te halen wat was blijven liggen. En zo snel mogelijk naar het ziekenhuis om zo snel mogelijk te kunnen helpen en te doen wat er misschien nodig is.
Zo leef ik niet meer. Ik ga fietsen zodat ik tijdens die fietstocht kan genieten van de herfst, van herfstbladeren, van buiten zijn, van mijn lichaam ruimte geven om emoties te verwerken, die frisse herfstlucht op te snuiven en te vertragen. In het hier en nu zijn. Het was prachtig buiten. Heerlijk. Prachtige herfstmiddag. Zon, late namiddagzon. Heerlijk.
Als ik naar huis fiets en het is al donker, geniet ik van die grote maan buiten, die bol die daar zo hangt te stralen met die nevel eromheen, die knisperende frisse avondlucht, de stilte, weinig verkeer. Verrukkelijk.
Kunnen schakelen tussen de gebeurtenissen in je leven, de dingen waar je je misschien zorgen over kan maken, en schakelen naar zorgeloosheid in het hier-en-nu zijn, omdat je continu zorgen maken niets bijdraagt aan de situatie. Je bent ook niet disloyaal aan de mensen van wie je houdt als je ontspant en je zenuwstelsel laat schakelen tussen bezorgd zijn en rust en herstel.
Genieten van wat er nog steeds is, al het moois, al het fijns, alles wat goed is in je leven en wat nog steeds voor je toegankelijk is, is absoluut een vaardigheid die overeten overbodig maakt. Het gaat zoveel beter met je als je dit beheerst, als je dit kan en jezelf daar toestemming voor geeft. Dat is wat ik deed.
Daarnaast, andere vaardigheid: mijn routine zou dan normaal gesproken direct verloren zijn. Weg. Nu begin ik mijn dagen nog steeds met mij, met mijn schrijfwerk, zorgen voor mijn gedachten, kijken naar mijn gedachten, trainen. Ik geniet op het moment enorm van Pilates, doet mijn lijf heel erg goed. Mijn lichaam vindt het heel erg fijn om daar de dag mee te beginnen. Doe ik gewoon in mijn slaapkamer op een matje met een app. Dat doe ik nog steeds.
Die stabiliteit in mijn zelfzorg is er, elke dag opnieuw. Want als het goed met mij gaat, heb ik zoveel meer te bieden aan de mensen van wie ik hou. Geniet ik meer van mijn leven. Gaat het goed met mijn lijf. Kan ik meer betekenen voor mijn klanten. Die zelfzorg staat op de eerste plaats, rotsvast. En juist dat maakt dat ik meer te bieden heb.
Ook dit is een belangrijke vaardigheid. Je ziet vaak dat je denkt dat liefde betekent dat je alles uit je handen laat vallen. Maar uiteindelijk, als het dan toch is omdat je zoveel van die ander houdt, kan je zien dat je de ander daar tekort mee doet. Juist omdat je van anderen houdt, is het belangrijk dat je zelfzorg op de eerste plaats komt.
Dit zijn de belangrijkste vaardigheden die me opvielen in de afgelopen dagen en waarvan ik weet dat als je deze vaardigheden ontwikkelt, overeten voor jou verdwijnt.
Dat brengt me bij de twee vragen voor zelfzorg die ik je wil geven. Als je met deze twee vragen jouw dagen begint, zul je zien dat de kans dat je overeet zo klein mogelijk is.
De eerste vraag: hoe kan ik je vandaag een fijne dag bezorgen? Je hebt jezelf vaak geleerd, aangeleerd, om je dag alleen maar te beginnen met: wat zijn vandaag mijn verplichtingen? Wat moet ik allemaal doen? Wat staat er in mijn agenda? Wat staat er in de agenda van de kinderen als je die hebt?
Ik nodig je uit om je dag te beginnen met deze vraag: hoe kan ik je vandaag een fijne dag bezorgen? Het opent je wereld om jouw welbevinden op de eerste plaats te zetten. Dan kijk je, terwijl je zoekt naar het antwoord op die vraag, naar je commitments van die dag.
Je kunt zien dat je misschien meer commitments bent aangegaan dan een fijne dag toelaten. Dan heb je daar iets in te leren, mag je daar iets in gaan veranderen. Daarnaast kun je zien als het niet te veel commitments zijn: ik wil niet alleen op een commitment gefocust zijn, maar ook op dit commitment, die fijne dag. Hoe zou dat eruit kunnen zien?
Soms ben je daar zo van afgedreven dat je eigenlijk niet meer weet wat je nou eigenlijk fijn vindt en gewend bent om die vraag pas in het weekend te stellen. Ik suggereer dat je elke dag een fijne dag mag beleven en daarna mag streven om er een fijne dag van te maken.
Dat hoeft niet te betekenen dat je kan afdwingen dat je je lekker voelt. Dat is niet onze menselijke ervaring. Maar door je dag zo in te richten dat je een fijne dag mogelijk maakt en faciliteert, zul je merken dat zich daarin iets ontwikkelt wat de kans dat je overeet minimaliseert.
De tweede vraag is ook ongelooflijk behulpzaam: hoe kan ik er vandaag voor zorgen dat het goed met je gaat? Wat heb je vandaag nodig om te zorgen dat het goed met je gaat?
Dit is een nuanceverschil in vergelijking met die eerste vraag. Die eerste vraag helpt je om te ontdekken wat je al plezier geeft, wat je fijn vindt. Die tweede vraag gaat over de randvoorwaarden van je welbevinden. Wat heb je nodig om te zorgen dat het goed met je gaat?
Dan merk je dat je direct kan gaan zien waar je jezelf overvraagt, waar je jezelf geen rust gunt, waar je jezelf onder druk zet. Deze vraag kan je leven veranderen. Die beide vragen kunnen je leven veranderen. Ik geloof dat het zo belangrijk is dat je leert om hier je dag mee te beginnen: met jouw welbevinden, met het kijken naar de randvoorwaarden voor jouw welbevinden, met het kijken naar dat wat jouw dagen fijn kan maken.
Vind je het niet heerlijk, het idee dat dat mag? Je mag jezelf fijne dagen geven, elke dag, ook op werkdagen.
Deze twee vragen helpen je. Begin daar de dag mee, experimenteer ermee. Als je die vaardigheden waar ik het net over had wil ontwikkelen, nodig ik je uit voor Etenslessen. In mijn programma bouwen we ze in, komen ze tot ontwikkeling en worden ze zo’n vanzelfsprekend onderdeel van je functioneren dat je gewicht verliest dat ook echt niet meer terugkomt. En dat is echt fantastisch.
Ik ben op dit moment veel klantinterviews aan het doen. Die komen de aankomende weken allemaal voorbij. Er is er pas nog één geweest van mensen in mijn programma die aan het begin staan van het programma, ergens halverwege zijn of net klaar zijn. Het zijn allemaal inspirerende verhalen van hun Etenslessen, hun weg naar het ontwikkelen van de vaardigheden waar ik het net over heb. Dus doe daar je voordeel mee. Geniet ervan.
Meld je aan voor mijn wachtlijst als je zegt: ik wil dat ook. Ik wil ook mijn Etenslessen aankijken, ik wil ook die fijne relatie met eten bouwen. Ga dan naar etenslessen.com en meld je aan voor mijn wachtlijst. Dat kan ook via mijn socials. Dan gaan we dat doen. In december ga ik nog één keer open. Dan ga jij ook die vaardigheden bouwen.
Ik wens je een heerlijke dag. Tot volgende week.
Vond je deze aflevering waardevol? Download dan mijn gratis e-boek Etenslessen. Het is de volgende stap in het oplossen van overeten. Ik geef je in het boek een aantal onmisbare inzichten, maar ook een aantal praktische stappen waarmee je afvalt zonder dieet. Als je meer wilt dan alleen theoretische kennis, gaat mijn boek je daar zeker bij helpen. Ga naar mijn website en vraag daar jouw gratis e-boek aan. Je vindt deze via etenslessen.com.
Je hebt geleerd om eten te beheersen. Maar vrijheid voelt anders. Vrijheid is luisteren naar je lichaam, je verlangens en waarheid. Het is stoppen met vechten en beginnen met begrijpen.
Dit zijn jouw etenslessen. Geen regels die je moet volgen, maar ontdekkingen die je mag doen. Als eten een worsteling is, is er iets in jou dat gehoord wil worden.
Overeten is de rook – niet het vuur. In mijn boek neem ik je mee in een nieuwe omgang met eten.