In het oplossen van overeten ga je steeds natuurlijker leven. De keuzes die je maakt sluiten steeds beter aan bij de behoeften van je lichaam en jezelf als mens. Hoe je eet, hoe je leeft en met jezelf omgaat voelt gaandeweg steeds beter. Je behoefte aan overeten neemt af. Maar om daar te komen heb je vragen nodig waar je het antwoord niet op weet en dat voelt ongemakkelijk.
Als je ergens het antwoord niet op weet, denk je al snel dat je bent vastgelopen. In werkelijkheid is dat niet zo. Je loopt alleen tegen de beperking van je huidige denken aan en dat is goed nieuws! Als je wil stoppen met overeten is dat namelijk precies wat je nodig hebt.
Als je nu denkt ‘waar heb je het over’, ben je op de goede weg. Luister naar deze waardevolle les over bewustwording, natuurlijker leven en het oplossen van overeten.
Waarom ben je niet vastgelopen als je ergens het antwoord niet op weet? En waarom heb je het niet-weten nodig om overeten op te lossen? In deze aflevering gaat het over natuurlijk leven en aansluiten bij jezelf. Diëten werken voor je lijf, maar meestal niet voor je hoofd.
De loomheid van de zomer nodigt uit om te vertragen. Op het moment dat de warmte je noodgedwongen doet afremmen, contrasteert dat vaak met de onrust die je daarvoor voelde — de onrust van het ritme waar je in zat. De warmte laat dat ritme niet meer toe, en dat kan ongemakkelijk voelen.
Datzelfde ongemak herkende ik in een coachingsgesprek dat ik onlangs voerde met iemand die net in het programma was gestroomd. Ze stuitte op een aantal coachvragen waar ze het antwoord niet op wist en zei: “Ik ben vastgelopen, kun je me helpen?”
Het woord vastgelopen is interessant, want het oplossen van overeten gaat nu eenmaal langs vragen waar je het antwoord niet meteen op weet. Dat kan ook niet anders.
Het antwoord dat je al weet, valt binnen het kader van alles wat je nu doet: hoe je over dingen denkt, hoe je met jezelf omgaat. Verandering kan alleen plaatsvinden langs iets daarbuiten, langs nieuwe ideeën. Zodra je voelt dat je vastloopt, betekent dat dat je de begrenzing tegenkomt van wat je in overeten gevangen houdt. En jij wil daar juist buiten komen.
Op het moment dat ik je een coachvraag stel waar je het antwoord niet op weet, heb je dus precies in de roos geschoten. Je gaat over de grens, buiten het gebaande pad van je weten — en dat is precies de bedoeling. In mijn coaching volgen zulke vragen elkaar snel op, omdat mijn methodiek gericht is op het doorbreken van je huidige patroon.
Ik gaf een aantal weken geleden een gratis driedaagse training, die zo goed werd ontvangen dat hij waarschijnlijk in een iets andere vorm terugkeert. In die training liet ik zien wat ik nu kan aanwijzen als natuurlijk leven. Er zijn drie stappen waarmee je overeten oplost: geef je lichaam de leiding, voel wat er te voelen valt, en verander van gedachten.
Als je lichaam de leiding krijgt, betekent dat dat je uit je hoofd komt en aansluit bij je lijf. Veel conditionering over wat, wanneer en hoeveel je zou moeten eten laat je los, om op een dieper niveau te verkennen wat je lichaam je vertelt. Wat je dan ontdekt, is het natuurlijke verlangen naar vitaliteit — dat verlangen weet wanneer het zich fantastisch voelt en voor jou gewicht kan loslaten dat niet meer terugkomt.
In de tweede stap — voelen wat er te voelen valt — maak je opnieuw een natuurlijke beweging naar jezelf toe. Als je alleen eet wanneer je lichaam brandstof vraagt, blijven alle andere momenten over waarop je normaal naar eten zou grijpen. Wat dan overblijft, is het voelen wat er te voelen valt.
Daarin ontdek je dat emoties boodschappers zijn. Je gevoelsleven is je kompas — kostbaar en waardevol. Gevoelens laten je weten waar je verlangens over gaan, wat je waarden zijn en waar je grenzen liggen. In het luisteren naar die boodschappen kun je steeds natuurlijker leven en meer aansluiten bij jezelf.
In de derde stap — verander van gedachten — maak je diezelfde ontwikkeling door. Negatieve emoties verwijzen naar je gedachten, en in die gedachten vind je regels die je jezelf ooit hebt opgelegd, en boodschappen uit je omgeving die je als kind hebt overgenomen. Die sturen je aan vanuit het onderbewuste, zonder dat je je daar nog goed van bewust bent.
Veranderen van gedachten betekent: als gevoelens iets aanwijzen wat niet meer bij je past, ontdek je de overtuigingen waaraan dat hangt. Overtuigingen over wie je moet zijn, wat je niet mag zijn — zoals moe, want dat mag vaak niet. Die overtuigingen kloppen vaak helemaal niet; ze zijn niet jouw diepere waarheid.
Terugkomend op het coachingsgesprek: zodra je voor je gevoel vastloopt, loop je tegen de begrenzing aan van je weten. En in het oplossen van overeten leg je het helende pad af waarlangs je zelfopgelegde regels en overtuigingen worden bevraagd, heroverwogen, en waarlangs je een diepere waarheid kunt vinden die beter aansluit bij wie je nu bent.
Hetzelfde geldt voor je gevoelsleven: de emoties die je tegenkomt en op waarde leert schatten, helpen je naar een meer authentiek leven toe. En je lichaam maakt die beweging naar wat op dit moment het beste bij je past. Want je bent van de natuur, en in de natuur is altijd alles in beweging.
Welk eten uitstekend bij je past als je in de groei bent, verandert in andere levensfasen. Wat perfect bij je lichaam past, verandert met de seizoenen, met de periode van de maand en met het moment van de dag. In het aansluiten bij je natuur laat je dieetregels steeds meer los, en merk je dat voedingskennis waardevol is als bron op de achtergrond — niet als autoriteit op de voorgrond.
Gevoelens mogen komen en gaan. Als je je daarvoor openstelt en ze op waarde schat, kun je ze gebruiken als raadgever: om aan te wijzen wat je gelooft dat niet meer bij je past, wat je jezelf vertelt dat eigenlijk niet van jou is, wat je jezelf oplegt dat niet aansluit bij je ware behoefte.
Het bevragen van jezelf in deze drie domeinen — wat je denkt, wat je voelt en wat je eet — is de weg waarlangs je steeds beter bij jezelf kunt aansluiten en natuurlijk kunt leven. En niet-weten blijft daarin een terugkerende beweging maken, want niet alleen je lichaam verandert, maar ook wie je wilt zijn en wat bij je past.
Om overeten op te lossen heb je bewustwording nodig, nieuwsgierigheid, en tolerantie voor het niet hebben van je antwoorden. Je kunt overeten onmogelijk oplossen binnen het kader van alles wat je nu al weet. Je hebt een tolerantie nodig voor het ongemak van vragen waar je het antwoord nog niet op hebt.
Ik was blij dat ik tegen de vrouw die ik coachte kon zeggen: je ligt zo goed op koers. Dit is precies wat je tegen moet komen. Het staat haaks op hoe we het op school hebben geleerd — wie het antwoord niet wist, kreeg een onvoldoende. Dat maakt dat niet-weten soms ongeduld of ongerustheid oproept.
En toch geeft het ook voldoening als je ergens ineens een inzicht over hebt. Die verlossing van: nu begrijp ik mezelf beter, nu begrijp ik mijn relatie met eten beter, nu begrijp ik de waarde van dit gevoel beter, nu begrijp ik welke overtuiging mij belemmerde.
Maar omdat dit altijd aan verandering onderhevig is, heb je tolerantie nodig voor het ongemak tussen weten en niet-weten. De emotie waar het meest om wordt gegeten, is de onzekerheid van het niet hebben van je antwoord — het verlangen naar de voldoening van controle, van weten waar je aan toe bent. En ik vertel je nu dat je die onzekerheid nodig hebt. Die is van waarde.
Als je in de lome zomerweken wilt vertragen en aansluiten bij jezelf — uitkijkend op een prachtig landschap of gewoon in je eigen tuin — dan voel je misschien de onrust van het niet-weten. Hoe wil je verder na je vakantie? Wat is belangrijk voor je? Waar wil je beter bij jezelf aansluiten? Welke gevoelens wil je meer toelaten? Wat vertelt je lichaam je over je vitaliteit?
Dat zijn prachtige vragen om mee de zomer in te gaan. En als je die onrust van het niet-weten voelt, kijk dan of je er wat langer bij kunt blijven — of je ook in dat ongemak ontspanning kunt vinden. Ik denk dat je daarmee een fantastische zomer kunt creëren die je ook weer een stap verder helpt in het vinden van je antwoorden en het oplossen van overeten.
Je hebt geleerd om eten te beheersen. Maar vrijheid voelt anders. Vrijheid is luisteren naar je lichaam, je verlangens en waarheid. Het is stoppen met vechten en beginnen met begrijpen.
Dit zijn jouw etenslessen. Geen regels die je moet volgen, maar ontdekkingen die je mag doen. Als eten een worsteling is, is er iets in jou dat gehoord wil worden.
Overeten is de rook – niet het vuur. In mijn boek neem ik je mee in een nieuwe omgang met eten.