Als je succesvol wilt afvallen is een goede voorbereiding onmisbaar. Succesvol gewichtsverlies betekent dat het gewicht dat je verliest ook niet meer terugkomt. Je bent van binnenuit verandert en gaat voortaan anders met eten om. Deze verandering vraagt om een goede voorbereiding, maar wat is die voorbereiding?
Misschien denk je nu aan een praktische voorbereiding, zoals het opschonen van je voorraadkast en een abonnement op de sportschool. Maar dat is niet wat ik bedoel. De voorbereiding die je nodig hebt is mentaal en daar gaat deze les over. Ik geef je een positief vertrekpunt en belicht de valkuilen die je succes kunnen saboteren. Ook als je niet wil afvallen levert deze les een positieve bijdrage aan je relatie met eten. Mis hem niet!
Als je wil afvallen met succes, heb je een goede voorbereiding nodig. Die is cruciaal. Je denkt nu misschien dat het om een praktische voorbereiding gaat, maar dat is niet de voorbereiding die je nodig hebt. De cruciale voorbereiding voor je succes is mentaal.
Met succesvol gewichtsverlies bedoel ik gewicht verliezen dat daarna ook niet meer terugkomt. Tijdelijk gewichtsverlies is meestal wel je ervaring, maar wat je wil is blijvend resultaat. En dat vraagt om een goede voorbereiding.
De voorbereiding die je waarschijnlijk kent, is een praktische. Denk aan programma’s zoals The Biggest Loser, waarbij iemand bij de kandidaat thuis de voorraadkast leeggooit, door de koelkast gaat, een juicer op het aanrecht zet en boodschappen haalt met veel groente en fruit. Vanaf dat moment beginnen de gezonde keuzes.
Maar dat is niet de voorbereiding waar het hier over gaat. De voorbereiding die écht het verschil maakt, is een mentale voorbereiding. Het is het creëren van een positief vertrekpunt.
Kijk eens naar het moment waarop je besloot dat je wilde afvallen. Als je de film terugspoelt, zie je meestal dat er sprake was van een negatief gevoel. Je stond voor de spiegel en dacht: dit is niet mijn natuurlijke gewicht. Ik voel me niet lekker bij dit gewicht. Dit klopt voor mij niet.
Of je stond op de weegschaal en dacht: zoveel heb ik nog nooit gewogen. Het is weer gebeurd. Ik wil dit niet. Misschien probeerde je kleding aan te trekken die niet meer paste, of kreeg je een opmerking van iemand die je raakte.
Misschien kreeg je een waarschuwing van je huisarts, schrok je van een diagnose, of vergeleek je jezelf met iemand anders en dacht je: dit is niet mijn natuurlijke gewicht. De pijn die je voelde bij al die voorbeelden was het moment waarop je besloot: nu wil ik afvallen.
En dat is vaak ook het moment waarop je die praktische voorbereiding treft. Je gaat door je voorraadkast, besluit dat het roer om moet en wil zo snel mogelijk gewicht verliezen. Dit alles bij elkaar is dan je voorbereiding. En het is een negatief vertrekpunt.
Wat je probeert vanuit dit negatieve vertrekpunt, is die pijn die je voelde op te lossen met actie. Je lichaam moet dat gevoel voor je oplossen. Je gewicht moet die pijn voor je oplossen. Dat is een valkuil. Het werkt niet.
Wat er gebeurt als je op die manier met gewichtsverlies omgaat, is dat je ongelooflijk kwetsbaar bent. Je hebt totaal geen tolerantie voor de ontwikkeling die écht succesvol gewichtsverlies vraagt. Die verandering die van binnen uitkomt, waarbij jouw relatie met eten echt verandert en je lichaam je daarin volgt.
Je wil elke dag opnieuw iets van de weegschaal af zien, omdat je die pijn wil oplossen. Het maakt je kwetsbaar en je voelt voortdurend angst voor aankomen en voor overeten. De hele exercitie is gebaseerd op stress.
Dat ziet er of uit als obsederen en jagen op het afvallen, of als jezelf heel ellendig voelen in die sprint die je trekt. Want die sprint is alleen maar gebaseerd op restrictie, zo snel mogelijk resultaat willen zien. En het afwijzen van je lichaam is in de kern het afwijzen van jezelf.
Al die pijn en negativiteit neem je mee in dit proces. Daardoor ben je ongeduldig. Je staart naar de klok: wanneer mag ik alweer wat eten? Je staart naar de weegschaal: schiet het al op? En we weten allemaal hoe het voelt als je naar de klok staart. Dan duren minuten voor je gevoel uren. Het verzwakt je.
Dit is niet de voorbereiding die jou opzet voor succes. Dit ondermijnt je succes, je loopt erop leeg. Misschien denk je dat de oordelen die je over jezelf hebt je motiveren om het vol te houden. Dat dacht ik zelf ook heel vaak: als ik nou maar genoeg baal van mezelf, helpt me dat misschien door deze fase.
Verwijten over het vet op je lichaam: dat is mijn eigen schuld, ik heb het zo ver laten komen. Door mezelf te beschamen hoopte ik het beter vol te kunnen houden. Maar het is allemaal negativiteit.
Het afwijzen van je lichaam voor de spiegel blijft niet voor de spiegel. Je neemt dat mee de keuken in als je moet beslissen wat je eet. Die angst voor aankomen, die afwijzing, die pijn over je lichaam, die maakt eten heel beladen. Je kan het nu goed of fout doen. En als je de verkeerde keuze maakt, blijf je zo. Of het wordt nog erger.
Er komt spanning op eten te staan. En spanning rond voedsel maakt je verlangen naar eten groter. Je oerbrein interpreteert dat als een gebrek aan voedsel en stimuleert je om zoveel mogelijk te eten als de kans zich voordoet. Je werkt jezelf op alle mogelijke manieren tegen.
Je lichaam afwijzen is jezelf afwijzen, maakt je verlangen naar eten groter, laat je een sprint trekken waarop je leeg loopt en maakt je super kwetsbaar. Het is je allerslechtste optie.
De draai die je wil maken is een positief uitgangspunt kiezen. Op het moment dat je kiest voor het afwijzen van je lichaam, geef je al je persoonlijke kracht weg. Maar op het moment dat je kiest voor acceptatie, claim je opnieuw al je persoonlijke kracht.
Acceptatie van het gewicht dat je vandaag hebt, is de oplossing.
Je voelt waarschijnlijk veel weerstand bij dat woord. Maar dat komt omdat je denkt dat acceptatie hetzelfde betekent als opgeven, je erbij neerleggen, besluiten dat het er voor jou gewoon niet in zit. Maar dat is niet wat acceptatie is.
Acceptatie is de kalme ruimte creëren van waaruit je effectief kan zijn.
Dat betekent dat je afscheid neemt van het idee dat het walgen van je lichaam je motiveert om het beter te doen. Dat je jezelf bang maken met een diagnose je motiveert om gezond te eten. Al dat laat je los, omdat je herkent dat het je ondermijnt en dat je er alleen maar op leeg loopt.
Acceptatie is een power move. Je zegt tegen jezelf: dit is het gewicht dat ik vandaag heb. Dit is het lichaam dat ik vandaag heb. En ik weiger nog langer om dat lichaam af te wijzen, om daarmee mezelf af te wijzen en mezelf te verzwakken. Ik wil vandaag mezelf bekrachtigen.
De angst dat je jezelf dan helemaal zal laten gaan, is ongegrond. Acceptatie was juist precies de kalme plek, de kalme ruimte die ik mezelf gaf om overeten op te kunnen lossen. Acceptatie betekende dat ik mijn lichaam niet langer bekritiseerde of veroordeelde, en de oorzaak van het overeten ook niet langer veroordeelde. Dat gaf een heel positieve voorbereiding op blijvend gewichtsverlies.
Stel dat je in een huis woont waarvan je alles lelijk vindt. Dat kastje wat helemaal niet past bij de bank, waar de kat aan heeft gekrabd, waar de kinderen hun vettige vingers aan hebben afgeveegd. Als je jezelf toestaat om elke dag te beginnen met klagen over dat huis, is het niet prettig om er te wonen. Maar dit is een metafoor: dat huis is je lichaam.
Je hoeft je lichaam niet mooi te vinden om het wel te kunnen respecteren, waarderen en ervan te houden. Ik heb geprobeerd om mijn lichaam mooi te vinden terwijl ik dat niet vond. Ik loog tegen mezelf. Tegen jezelf liegen creëert een frictie die niet voor je werkt.
Op het moment dat je zegt: ik hoef mijn lichaam niet mooi te vinden om het wel te kunnen respecteren en waarderen, geef je jezelf ruimte om iets te gaan ontwikkelen. Je esthetische voorkeur hoeft geen onderdeel uit te maken van respect en koestering.
Je mag mooi vinden wat je mooi vindt. Maar je kan wel de kloof gaan dichten tussen wat je nu denkt en voelt bij het zien van je lichaam, en het activeren van de koestering, het respect, de waardering en de liefde voor je lichaam. Dat is je verantwoordelijkheid. Dat is de draai die je kan gaan maken.
Als je weet dat je dat huis wil veranderen, nieuwe gordijnen, een ander bankstel, een hele nieuwe uitstraling, heeft dat tijd nodig. En als je energie laat weglekken aan de hele tijd klagen over de staat van het huis, is het veranderen ervan niet leuk. Je bent al moe nog voordat je begint.
En nu komt het: als dat huis eenmaal veranderd is, zijn die negatieve gedachten nog niet veranderd. Je bent een week blij met de nieuwe look and feel, en daarna zakt je brein terug naar alles wat je al die tijd hebt geoefend. Het beklag komt terug, de irritaties komen terug.
Met een metamorfose van de omstandigheden verandert niet automatisch ook je mindset. Je mindset krijgt geen metamorfose omdat je lichaam een metamorfose heeft gehad.
Echt succes is het moment waarop je jezelf kan beetpakken en kan zeggen: dat beklag over dit huis laat ik niet langer toe. Ik wil mijn energie bij me houden. Ik wil effectief kunnen zijn. Mezelf de hele tijd veroordelen en bekritiseren geeft mij geen ruimte voor effectiviteit en succes.
In mijn coaching noem ik dat altijd: aan je eigen kant komen staan. Je voet van het rempedaal afhalen. Je besluit om het huis waar je nu in woont, met de spullen die er nu nog in staan, te gaan waarderen voor wat het nu is.
Die bank kan je nog steeds op zitten. Je kan er lachen, humor beleven, je favoriete show kijken, een geweldig gesprek voeren. Het is maar net waar je je aandacht naartoe laat gaan. En daarin heb je keuzevrijheid.
Deze vaardigheid, je goed kunnen voelen op de plek waar je bent, is de onmisbare stap voor succesvol gewichtsverlies. Want het geeft jou de autonomie om je lichaam gewicht te kunnen laten verliezen zoals dat er werkelijk uitziet. En dat is niet lineair. Je lichaam zal altijd zijn best doen om in eerste instantie gewicht vast te houden, omdat het in homeostase wil zijn.
Als jij hebt geleerd hoe je je goed kan voelen in het huis waar je vandaag in woont, en ’s ochtends de gordijnen open kan trekken en denkt: ik ga een fijne dag voor mezelf creëren, dan heb je de voorwaarden gecreëerd voor blijvend gewichtsverlies. Omdat dat huis je negatieve gevoelens niet hoeft op te lossen. Je hebt die twee uit elkaar gehaald.
Dat is de onmisbare voorbereiding voor je succes. Het is een vaardigheid die je nodig hebt, en die moet aan dat gewichtsverlies voorafgaan. Want dat gewichtsverlies zal niet zo direct verlopen als je, starend naar de klok, probeert voor elkaar te krijgen.
Als je zegt: wat je beschrijft vind ik ontzettend moeilijk, ik ben al op jonge leeftijd beschaamd over mijn gewicht, ik zit al jaren in een negatieve relatie met mijn lichaam, ik verwijt het mezelf, dan kan ik je helpen.
Vanaf 4 mei start de cursus Body Empowerment. Drie weken lang, drie lessen, drie coachsessies. Je creëert een drastische verandering in je lichaamsbeleving. Je stapt in een positieve relatie met je lichaam. De cursus kijkt naar de cultuur om je heen die het je moeilijk kan maken om vriendelijk te zijn met je lichaam, én naar de geautomatiseerde negatieve gedachten over je lichaam die je hebt opgebouwd. Je krijgt de tools en de coaching om de stappen te zetten die je nodig hebt om deze switch te maken.
Deze cursus is ook voor jou als afvallen geen issue is, maar je wel wil stoppen met in een negatieve relatie met je lichaam te leven. Body Empowerment is dan ook voor jou.
Ga naar Etenslessen.com, klik op ‘Aanbod’ en je vindt de cursus Body Empowerment. De prijs is bewust laag gehouden, omdat dit iets is wat iedereen voor elkaar zou moeten kunnen krijgen.
Je hebt geleerd om eten te beheersen. Maar vrijheid voelt anders. Vrijheid is luisteren naar je lichaam, je verlangens en waarheid. Het is stoppen met vechten en beginnen met begrijpen.
Dit zijn jouw etenslessen. Geen regels die je moet volgen, maar ontdekkingen die je mag doen. Als eten een worsteling is, is er iets in jou dat gehoord wil worden.
Overeten is de rook – niet het vuur. In mijn boek neem ik je mee in een nieuwe omgang met eten.