Een doorbraak in je relatie met eten, begint met een doorbraak in de relatie met jezelf. Wat je voelt is geen opwelling. Het is groter. Je voelt een verlangen dat je niet langer wil negeren of uitstellen. Omdat je beseft dat je méér wilt. Je wil meer vitaliteit, meer stralen. Je wilt je fantastisch voelen in je lichaam en een geweldige relatie met eten. Je wil geloven dat dit voor je mogelijk is en jezelf niet langer klein houden.
Deze doorbraak in jezelf laat zich op drie manieren zien. Er zijn drie gebieden waarin je doorbreekt en ik bespreek ze in deze les. Als je naar een doorbraak verlangt is deze les voor jou. De inzichten en inspiratie die ik geef maken vandaag de weg voor je vrij.
Een doorbraak in je relatie met eten begint bij een doorbraak in de relatie met jezelf. Het een volgt op het ander. In deze les bespreek ik de drie gebieden waarop die doorbraak in jezelf zich manifesteert.
De zaterdag voor Koningsdag was ik met een vriendin op pad in Den Haag. Het is zo bijzonder als je een hartvriendin hebt die je al heel lang kent, die alles van je weet en jij van haar. Zeker als je allebei houdt van diepgang en altijd op zoek bent naar de vraag achter de vraag. Binnen twee minuten zitten we dan samen diep in een verkenning over een of ander onderwerp.
Die dag hebben we maar liefst 27.000 stappen gezet. En dat was een moment waarop ik opnieuw herkende hoe heerlijk het is als je lichaam vitaal en onbelast is. Ik ben 58 en die 27.000 stappen gingen ongemerkt voorbij, omdat we zo heerlijk aan het kletsen waren én omdat mijn lichaam zo lekker gaat. Dat is directe feedback op mijn relatie met eten en dat maakt het de moeite waard om daarin te blijven investeren.
We wandelden door het Haagse Bos en door de binnenstad. Bij een galerie zag ik een stilleven van een paar peertjes en een perzik, zo sappig en sprankelend geschilderd dat je het wilde eten. Ik was meteen verliefd. Ik twijfelde of ik het zou kopen, maar mijn dochter zei: “Mam, jouw huis heeft een impuls aankoop nodig. Kijk om je heen.” Dat was het beslismoment. Heerlijk hoe eerlijk kinderen zijn.
We aten die dag ook heerlijk bij een Vietnamese hangout: verse, ongefrituurde spring rolls vol groentes en een mango salade erbij. Als je een fantastische relatie met je lichaam hebt, voel je je vanzelf meer aangetrokken tot voedsel waar je lichaam van gaat stralen. Toen mijn vriendin die spring rolls noemde, voelde ik direct: ja, dat geeft me energie.
Die 27.000 stappen, die pure voeding, het zijn allemaal dingen die, als je die fijne relatie met eten eenmaal hebt gebouwd, vanzelf verder gaan. Omdat je op een spoor zit met jezelf dat je zoveel energie geeft en zo lekker voelt, dat het altijd naar meer smaakt.
Denk eens terug aan de keren dat je een belangrijke beslissing in je leven nam. Hoe die beslissing voorafging aan een conversatie met jezelf, waarin je voelde: wat ik nu beslis, is geen opwelling.
Een opwelling is vaak het resultaat van een negatief moment, of van iets wat iemand anders je op een inspirerende manier aanreikt. Maar daarna gebeurt er niets mee. Het creëert geen momentum. Het moment komt en het moment gaat.
Een doorbraak in de relatie met jezelf is van een andere kwaliteit. Het is een weten. En dat weten is een waarheid waarvan je voelt: dit kan ik niet langer negeren. Er is iets wat ik wil en dat kan ik niet langer voor mezelf ontkennen. Ik heb een verlangen en dat verlangen wil ik nu gaan realiseren.
Je voelt op een gegeven moment dat het kabbelen met je relatie met eten, met je gewicht, met je zelfzorg, steeds ongemakkelijker wordt. Je denkt: ik tolereer dit niet langer. Ik wil iets anders voor mezelf. En op dat moment is er geen sprake van een opwelling, maar van een weten. Dat voelt stevig. Je weet nog niet hoe je komt waar je wil zijn, maar je weet dat je dit niet langer kunt ontkennen.
De eerste plek waarop je de doorbraak herkent, is dat je bereid bent om iets anders te doen dan de mensen om je heen. Je partner kiest misschien voor onbewust of bewerkt eten. Je collega’s hebben een snoep- of borrelgewoonte. En jij weet: wat ik nu wil, vraagt dat ik daarin alleen sta. Ik ben bereid om tegen te komen dat ze dat ongezellig vinden, maar dit past niet meer voor mij.
Denk ook aan de dieetcultuur om je heen: mensen die steeds weer een ander dieet uitproberen, met elkaar klagen over hoe moeilijk afvallen is en elkaar bevestigen dat het nu eenmaal zo is. Jij hebt besloten dat je iets anders wilt creëren. En binnen die cultuur kun je onmogelijk het beste in jezelf naar boven halen.
Een van de allerbelangrijkste stappen die ik heb gezet, was me afkeren van de cultuur om me heen. Zowel van de toxische dieetcultuur, als van de cultuur van overeten die we “genieten” noemen.
Ik was bereid om alleen te staan en mijn gewicht, ik was toen op mijn zwaarst, niet langer te spiegelen aan mijn omgeving. Ik moest me radicaal distantiëren van wat andere mensen van mijn lichaam vonden, zodat ik kon kiezen voor mezelf en voor mijn relatie met eten. Mijn relatie met eten was van mij en voor mij, en niemand was daarin uitgenodigd.
Die heldere grens maakte dat ik me veilig kon voelen op de ongemakkelijke plek van overeten en overgewicht. Het was een echte power move. Het was heel bekrachtigend.
De tweede plek waarop je de doorbraak ziet, is dat je meer investeert in vertrouwen in jezelf. Ik dacht ooit dat zelfvertrouwen statisch was: sommige mensen hebben het, andere niet. Ik hoorde bij de groep die het niet had. Dat is een misverstand.
Zelfvertrouwen is iets wat je kunt cultiveren en zelf laten groeien. Er zijn meerdere bronnen van zelfvertrouwen in jou die al aanwezig zijn, maar waarvan je je misschien nog nooit bewust bent geworden. Je bent er nooit op gewezen, er is niet over gepraat.
Op het moment dat je besluit dat je een andere relatie met eten wilt, heb je voeding nodig in jouw zelfvertrouwen. Hoe meer je die bronnen in jezelf ontdekt en voedt, hoe steviger en onafhankelijker je aan de binnenkant wordt. En hoe minder afhankelijkheid je voelt van je buitenkant.
Dat onzeker voelen over hoe andere mensen naar jouw lichaam kijken, welke betekenissen zij daaraan geven, wat zij denken dat het zegt over jouw karakter: dat kun je veel gemakkelijker loslaten als je meer zelfvertrouwen bouwt aan de binnenkant. Ik zie het als twee communicerende vaten. Hoe meer je de binnenkant verstevigt, hoe minder afhankelijk je bent van de buitenkant, en hoe gemakkelijker het oplossen van overeten wordt.
Je zal je hele leven mensen tegenkomen voor wie jij te lang, te kort, te oud, te dik, te dun of te wat-dan-ook bent. Je kunt onmogelijk iedereen naar de zin maken als je je spiegelt aan de mensen om je heen. Maar hoe meer zelfvertrouwen je bouwt aan de binnenkant, hoe vrijer je wordt van de buitenkant.
De derde stap is het veranderen van je mindset. Elk mens heeft last van negatieve gedachten, ook de meest zelfverzekerde mensen. De linker hersenhelft scant altijd en zoekt naar zorgen en problemen. En negatieve gedachten trekken meer negatieve gedachten aan.
Als je niet weet hoe je je mindset verandert, hoe je een negatieve playlist de kop indrukt, dan woekert dat onkruid in de tuin van je gedachten. Voor je het weet zit je in een mentale mineur en gaat de ene klaagzang over in de andere, totdat je belandt in het verhaal: het was niks, het is niks en het wordt ook nooit wat.
Naast die negatieve gedachtenstromen zijn er ook hardnekkige, diepgewortelde overtuigingen. Overtuigingen over wat voor jou haalbaar is in je relatie met eten, over je gewicht, over je mogelijkheden. Die hebben dieper werk nodig. Het is als een boom in jouw tuin die al vanaf een jonge leeftijd is gaan groeien.
Om zo’n overtuiging eruit te krijgen, ga je dieper kijken: wat vertel ik mezelf hier eigenlijk? Ik geloof inmiddels dat het waar is, maar het is een gedachte. Gedachten zijn geen feiten. Ik heb alleen heel veel bewijs voor deze gedachten verzameld. En in dit gedachtenwerk kijk je naar een herwaardering van het verhaal dat je jezelf vertelt: is het echt waar, en wat zou nog meer waar kunnen zijn?
Je hebt beide nodig. Het deleten van een negatieve playlist vraagt niet om diep graafwerk, dat is iets waarvan je zegt: dit houdt op, dit accepteer ik niet meer van mezelf. Een belemmerende overtuiging vraagt om de tijd te nemen om te onderzoeken wat je jezelf hier vertelt, en te heroverwegen of dat werkelijk waar is.
In een doorbraak voel je: ik wil meer. Ik voel een verlangen en daar ga ik van nu af aan achteraan. Ik wil een nieuwe relatie met eten. Ik wil gewicht verliezen dat niet meer terugkomt. Ik wil geloven dat ik iets kan creëren wat geweldig voelt, niet als volhouden maar als mijn nieuwe normaal, zodat ik zorgeloos 27.000 stappen kan zetten en mij van nature aangetrokken voel tot voeding die me sprankelende energie geeft.
En daarmee zeg je nee tegen de playlist die je elke dag vertelt dat je er geen tijd voor hebt, dat het eerst rustiger moet zijn in je leven. Al die gedachten die meer negatieve gedachten aantrekken, totdat je op een gegeven moment zegt: nu wil ik echt wat anders. En deze playlist helpt me niet.
Je kan je relatie met eten niet veranderen als je de relatie met jezelf niet verandert. Als je dit stuk niet oppakt, trap je met één voet op het gaspedaal en met je andere voet op de rem. Je houdt jezelf onbedoeld tegen, omdat je niet weet hoe je dat zelfvertrouwen cultiveert, hoe je je losmaakt van je omgeving en hoe je die belemmerende overtuigingen voorgoed verandert.
Als je dit herkent en daar ondersteuning in wilt, heb ik een cursus gemaakt: Body Empowerment. Het is een cursus van drie weken, precies gericht op deze drie gebieden, zodat je de beste positie voor jezelf creëert in de aanloop naar gewichtsverlies.
In de eerste stap leer je je te distantiëren van wat jouw omgeving vindt van jouw lichaam, gewicht en uiterlijk. Je creëert een eiland waarop je zegt: dit is van mij en voor mij, en ik laat los wat anderen daarvan vinden. Onderschat dit niet, want als sociale soort zijn we allemaal gevoelig voor signalen uit onze omgeving. Het gaat er niet om dat je daar niet meer gevoelig voor bent, maar dat je ontdekt hoe je je daartoe kunt verhouden op een manier die je bekrachtigt.
In de tweede stap reik ik je vijf bronnen voor zelfvertrouwen aan. Ik laat je zien welke vijf dat zijn, hoe je die kunt voeden en cultiveren, en ik geef je daar tools voor. Want als er inderdaad communicerende vaten zijn, is het uitbouwen van zelfvertrouwen de slimste positie die je kunt innemen.
In de derde stap gaan we aan de slag met je negatieve playlist en de overtuigingen die in de weg zitten. Overtuigingen waarvan je zegt: dit belemmert me, en als ik kan zien dat die mij niet helpen, wil ik die veranderen.
Je krijgt drie lessen over drie weken, tools voor zelfcoaching, en twee meditaties die je hierbij ondersteunen. Je houdt levenslang toegang tot het lesmateriaal.
De cursus start op 4 mei. Want de doorbraak in je relatie met eten begint hier, in deze doorbraak in de relatie met jezelf.
Je hebt geleerd om eten te beheersen. Maar vrijheid voelt anders. Vrijheid is luisteren naar je lichaam, je verlangens en waarheid. Het is stoppen met vechten en beginnen met begrijpen.
Dit zijn jouw etenslessen. Geen regels die je moet volgen, maar ontdekkingen die je mag doen. Als eten een worsteling is, is er iets in jou dat gehoord wil worden.
Overeten is de rook – niet het vuur. In mijn boek neem ik je mee in een nieuwe omgang met eten.