Je verlangt naar een nieuwe relatie met eten waarin elk probleem is opgelost. Je stelt je voor hoe fijn het is als je daar bent en je droomresultaat hebt bereikt. Maar hoe graag je dit ook wil, zodra je overweegt om echt in jezelf te investeren houdt iets je tegen. Je kan niet goed overzien waar je nu eigenlijk ‘ja’ tegen zegt. Je kan de uitdaging moeilijk inschatten en dat voelt als een risico. Ik help je daarmee in deze waardevolle les over het behalen van een doel. Maak gebruik van de inspiratie en moed die je nodig hebt om ‘ja’ tegen jezelf te zeggen.
Je verlangt naar een nieuwe relatie met eten — een relatie waarin elk probleem is opgelost. Als je daaraan denkt, verheug je je op die plek. Maar zodra je overweegt om echt in jezelf te investeren, houdt iets je tegen. In deze aflevering ga ik daar dieper op in: waarom vermijd je je eigen droom?
Gisteravond was ik uit eten met mijn zoon Camille. We hebben de hele avond teruggeblikt op een periode waarin hij in Amerika woonde en door zijn allergrootste uitdaging ooit ging — terwijl ik tegelijkertijd door mijn allergrootste uitdaging ooit ging.
Die periode heeft onze band enorm versterkt. Elke keer als hij het moeilijk had, dacht hij aan mij. En als ik het moeilijk had, dacht ik aan hem. We waren getuigen van elkaars strijd — en we haalden kracht uit het weten dat de ander ook doorging.
Wat me opviel tijdens dat etentje: als we over die periode praten, praten we nooit over het eindresultaat. De voldoening van het behalen van ons doel hangt volledig op de overwinningen in onszelf — op die onvoorziene obstakels onderweg. Dat is wat ons bijblijft.
Je wil iets heel graag. Je voelt een intens verlangen. Als je naar deze podcast luistert, is het waarschijnlijk omdat je een nieuwe relatie met eten wil. Je bent niet tevreden over hoe het nu gaat — of dat zich nu uit in overgewicht of niet. Je wil dat alle pijnpunten verdwijnen, en dat je kunt zeggen: dit voelt fantastisch. Dit kan ik niet meer verliezen.
Maar als je ja zegt tegen dat doel, weet je nog niet welke obstakels je onderweg tegenkomt. En dat is vaak de reden waarom je zegt: ik durf er niet aan te beginnen. Je wil het eindresultaat wel heel graag — maar omdat je niet kunt overzien welke confrontatie je in jezelf zult tegenkomen, doe je het niet.
Er is een film die ik onlangs zag: Marty Supreme, met Timothée Chalamet in de hoofdrol. Ga hem zien. Die film is één lange rollercoaster van momenten waarop de hoofdpersoon opnieuw moet beslissen: hoe graag wil ik dit? En elk obstakel dat hij voor zijn kiezen krijgt, is onvoorzien.
Het hele thema van de film is: hoe graag wil je het? Hij zegt tegen elk obstakel ja. En het is zo mooi — want juist het obstakel onderweg geeft de grootste voldoening. Voor jou als kijker, maar uiteindelijk ook voor hemzelf bij het behalen van zijn doel.
Je doet het voor het eindresultaat. Maar waar blik je achteraf het meest op terug? Die momenten waarop je een onvoorzien obstakel moest overwinnen. Dat is wat de meeste indruk maakt.
Denk aan een topsporter. Die zegt ja tegen de trainingslevensstijl, de spiergroei, het uithoudingsvermogen — maar niet tegen de onvoorziene blessure. Die blessure, dáár heeft hij of zij een coach voor. Niet alleen voor de kennis om het doel te behalen, maar ook voor de mindset en het emotionele reservoir dat nodig is wanneer het onverwachte gebeurt.
Zo is het ook in mijn programma. De mensen daar zijn getuigen van elkaars onvoorziene obstakels. Die momenten waarop je geconfronteerd wordt met: hoe doe ik dit nu zonder overeten? En waar je opnieuw voor de vraag staat: hoe graag wil ik dit?
Na die gouden medaille hangt de medaille in de slaapkamer. Maar waar wordt het meest over gepraat met de coach? Die ene blessure. Die ene periode eruit. Dat heeft de meeste indruk gemaakt. Een vriendin van mij zei het treffend: onder druk vormt zich de diamant.
De gedeelde ervaring in een community — getuige zijn van iemand die opnieuw ja zegt, die iets overwint in zichzelf — dat geeft zo’n inspiratie. Zo’n gedeelde kracht en voldoening. Je kijkt er daarna op terug en zegt: dit is wat me dat heeft gebracht. Ik kwam voor een nieuwe relatie met eten. Maar waar praat ik over? Wie ik ben geworden in dat proces.
Dat nieuwe gewicht, die probleemloze relatie met eten die je zo graag wilde — die wordt normaal. Je wordt er niet meer elke ochtend wakker mee. Maar de momenten onderweg? Die ga je het meest waarderen. Die ga je het meest terugzien als de kern van je groei.
Van tevoren ben je geneigd om niet in jezelf te investeren, omdat je die onvoorziene obstakels niet kunt inschatten — en bang bent om jezelf daarin tegen te komen. Maar juist die momenten zijn het meest waardevol. Dat is wat je het meest van waarde zult vinden. Beloof ik je.
Hier staat hij voor je: jouw onvoorziene pad. De momenten waarvan je nu nog niet weet wat je tegenkomt — maar die van jou die diamant maken.
Je hebt geleerd om eten te beheersen. Maar vrijheid voelt anders. Vrijheid is luisteren naar je lichaam, je verlangens en waarheid. Het is stoppen met vechten en beginnen met begrijpen.
Dit zijn jouw etenslessen. Geen regels die je moet volgen, maar ontdekkingen die je mag doen. Als eten een worsteling is, is er iets in jou dat gehoord wil worden.
Overeten is de rook – niet het vuur. In mijn boek neem ik je mee in een nieuwe omgang met eten.