Afl. 352 Maar ik hou zo van gezelligheid!

Als je in het weekend te veel eet (en drinkt) en niet begrijpt waarom je dat patroon niet kan loslaten, is deze les voor jou. Ik schijn het licht op het vieren van je weekend met de gezelligheid van eten. Het lijkt aan de oppervlakte alsof je te weinig belangstelling hebt voor je gezondheid of te weinig discipline, maar niets is minder waar.

De gezelligheid waar je zo aan hecht vervult een belangrijke functie. Je probeert juist voor jezelf te zorgen. Door vandaag wat dieper naar jezelf te kijken komt er ruimte voor nieuwe mogelijkheden.

Wat je ontdekt:

• Twee oorzaken van overeten (en drinken) in het weekend
• Waarom je dit patroon niet kan loslaten
• Hoe je dit patroon loslaat
• Koop jouw exemplaar van het boek Etenslessen
• Meld je aan voor de wachtlijst van Etenslessen

Losgaan in het weekend

In het weekend ga je los. Je eet te veel, je drinkt te veel en je wilt daarmee stoppen. Toch merk je dat je dat ergens ook niet wilt. Het is een patroon dat je graag wilt veranderen, maar hoe doe je dat?

Misschien herken je dit. Op vrijdag verheug je je op het weekend. Op maandag baal je ervan. Dan neem je je voor om het volgende weekend anders te doen, en toch loopt het weer op hetzelfde uit. Het lijkt wel alsof je dit patroon niet echt los wilt laten. Je kunt het niet loslaten, maar je wilt het ook niet helemaal loslaten. Dat wil je beter van jezelf begrijpen. Want nu beweeg je steeds van ‘ik wil het niet meer’ naar ‘ik doe het toch weer’. Wat zit daar eigenlijk onder?

In deze les belicht ik twee aspecten. Het ene ligt meer voor de hand dan het andere.

Door de week strak aan de lijn

Het eerste aspect ligt het meest voor de hand. Als je losgaat in het weekend, loop je door de week vaak strak aan de lijn. In het weekend wil je van die lijn af en je helemaal uitleven, omdat het door de week niet mag.

Als ik je er vragen over zou stellen, zou blijken dat je veel van jezelf moet. Je hebt jezelf daarin ook klemgeredeneerd. Kijk je naar je werkweek, dan zeg je: het kan ook niet anders. Dan som je alle redenen op waarom je jezelf wel moet overvragen. Hier is de mantelzorg, hier is het gezin, hier is de baan. En er zijn handen tekort in het team. Er zijn meerdere redenen waarom je jezelf hebt vastgezet in een patroon van structureel overvraagd worden.

Wat het overvragen je oplevert

Kijk je er nog iets dieper onder, dan zie je dat je er ook iets uit haalt. Het overvragen hangt aan de ene kant samen met jezelf klemgeredeneerd hebben. Aan de andere kant hangt het vaak samen met je identiteit.

Mensen zijn van je gewend dat je een rots in de branding bent. Je bent betrouwbaar en je zet altijd die extra stap. Er kan op je geleund worden. Dat komt misschien overeen met je eigen systeem van zelfwaardering. Soms vind je jezelf pas voldoen en waardevol als je die extra stap zet, als je die rol vervult. Je omgeving waardeert je daarom, en jij waardeert jezelf er ook om. Voldoe je niet aan die verwachting, dan voel je je egocentrisch, egoïstisch, lui of nutteloos.

Dan is dit het eerste wat je denkt: ik zou niet weten hoe het anders kan, want… en dan volgen al die redenen. Het commitment van binnenuit en van buitenaf, samen met het klemgeredeneerd zijn, maakt dat je door de week zo strak aan de lijn loopt. Dan is het logisch dat die druk er ergens af moet. In het weekend begint er iets in jou te kwispelen.

Het weekend als compensatie

Je denkt: nu is het mijn tijd. Nu mag de druk eraf, nu mag ik loslaten. Je bent moe en je hebt veel van jezelf gevraagd. Je hebt jezelf gepusht, ook op momenten dat je weerstand voelde en moe was. Ook op momenten dat je dacht: waarom komt het allemaal weer op mij neer? Dan zei je tegen jezelf dat het nu eenmaal moet gebeuren en dat het niet anders kan. Daarom zoek je in het weekend compensatie. Je wilt waar je recht op hebt: een time-out, een time-out van alles.

Je hebt de hele week niet naar jezelf geluisterd. Niet naar de delen in jou die zeggen: dit voelt voor mij niet goed. Wat niet goed voelde, is weggeduwd. Het is niet gehoord en kreeg geen aandacht. Misschien heb je wel gezucht of je beklaagd bij jezelf, maar je deed er niets mee, want het moet nu eenmaal.

Ook in het weekend hoor je jezelf niet

Aan de andere kant zie je binnen dit patroon dat je jezelf in het weekend nog steeds niet hoort. Dat is het tweede aspect, en dat zie je minder gemakkelijk bij jezelf. Het voor de hand liggende aspect is dat je jezelf door de week structureel overvraagt. Daarna wil je beloond worden, een time-out krijgen en lekker los van de lijn gaan. Het andere aspect is dat je door de week niet echt naar jezelf luistert. Kijk met me mee: in je weekend doe je dat ook niet.

In het weekend dompel je je onder in gezelschap van andere mensen. Lekker eten, lekker drinken, van de ene activiteit naar de andere, van de ene sociale afspraak naar de andere. Het is gezellig en het is leuk. Maar het is ook een vorm van afleiding. Als je er goed naar kijkt, zie je dat je niet intiem bent met jezelf. Waar je door de week overheen stapt, is een vorm van zelfzorg. Die is er in het weekend ook niet.

Wat zelfzorg allemaal is

Zelfzorg is lichamelijk. Het gaat om wat je eet en drinkt, hoe je slaapt en of je buiten komt, lekker in de natuur. Het gaat ook om luisteren naar signalen van vermoeidheid, en om bewegen en sporten. Dat is je lichamelijke zelfzorg.

Dan is er energetische zelfzorg. Energie komt en gaat. Er zijn uren waarin je je goed kunt concentreren en uren waarin dat minder lukt. Je brein geeft signalen van vermoeidheid. Je lichaam geeft signalen van activiteit en van behoefte aan rust.

Daarnaast is er je geestelijke zelfzorg. Dat is luisteren naar wat je denkt, naar je verlangens en naar je zorgen. Het gaat om de dingen waarover je piekert en om hoe je die in jezelf begeleidt en ontvangt. En dan is er je gevoelsleven, met je stemmingen en de emoties die voorbijkomen.

In het patroon van losgaan in het weekend ontbreekt deze zelfzorg door de week vaak. Je luistert niet naar je gedachten en ontvangt jezelf daarin niet. Ook naar je gevoelsleven luister je niet, en je begeleidt jezelf daarin niet. Je duwt jezelf door je taken heen en er is weinig belangstelling voor je binnenwereld.

Gezelligheid als vervanging van warmte

In het weekend zie je binnen dit patroon dat die belangstelling er ook niet is. Je houdt jezelf afgeleid met de beloning waar je op vrijdag naar uitkijkt en waar je van gaat kwispelen. Oh, lekker mensen zien, eten, drinken, gezelligheid. Je zegt dan: ik hou gewoon van eten, ik hou van gezelligheid, ik hou van bij elkaar komen.

Maar wat je daar opzoekt, is een vorm van warmte waaraan je gewend bent. Het is de vervanging van de warmte in jou, voor jou. Dit gaat over intimiteit: intimiteit met je gedachtewereld en met je gevoelsleven. In het overeten en overdrinken geniet je wel, maar het is niet de zelfzorg die je in het weekend eigenlijk wilt zien.

Ontbreekt de intimiteit in de relatie met jezelf, dan kun je je goed voorstellen dat je mensen en de gezelligheid van eten en drinken nodig hebt. Daarmee vul je jezelf op. Je ontvangt warmte op de plek waar die in de relatie met jezelf nog ontbreekt.

Waarom een wandeling niet voelt als oplossing

Stel dat je dit bij jezelf wegneemt en zegt: ik maak minder afspraken, ik zet minder in mijn agenda, ik moet gewoon meer naar buiten en een frisse wandeling maken. Dan voel je weerstand, alsof je iets wordt afgepakt. Want wat je wordt afgepakt, is de warmte en de verbinding die je zoekt. Zolang je die nog niet met jezelf maakt en nog niet weet hoe je die vormgeeft, is dit het beste wat er voor je in de aanbieding is.

Je hebt de mensen, de gezelligheid, de drank en het eten nodig om verbinding en warmte te voelen. Je weet namelijk nog niet hoe je die op een andere manier aan jezelf biedt, zonder die mensen, die drank en dat eten. Haal je dit bij jezelf weg, dan val je een beetje in een gat.

Aan de ene kant heb je de hele week veel van jezelf gevraagd. Je hebt jezelf overal doorheen geduwd, klemgezet in veel moeten en niet naar jezelf luisteren. En dan mag je in het weekend een frisse wandeling maken als compensatie? Dat wil je niet. Dat voelt kaal en leeg. Het voelt ongezellig, want je mist de warmte en de verbinding.

Een toets: alleen zijn met jezelf

Resoneert er iets terwijl je dit leest? Dan kun je zien dat je de warmte, de gezelligheid, de veelheid en de afleiding pas loslaat als je weet hoe je je ware verlangen inlost. Pas dan breng je ze meer in balans met je ware behoefte. Dat gaat over verbinding met jezelf.

Door de week ben je afgeleid van jezelf. Je hoort jezelf niet en ontvangt jezelf niet. Misschien bekritiseer je jezelf alleen maar, jaag je jezelf op of snoer je jezelf de mond. Dat herhaalt zich in het weekend in een andere vorm. Je blijft afgeleid van jezelf, uit de buurt van jezelf.

Vraag je dit af als toets. Kun je herkennen dat je het moeilijk verdraagt als je alleen bent in je eigen gezelschap? Dus zonder televisie, een serie op Netflix, je telefoon of huisgenoten: alleen jij met jou. Herken je dat je dan de neiging hebt om op te springen en jezelf een taak te geven?

Rust die niet alleen uit uitputting komt

Kun je moeilijk alleen in rust zijn, tenzij je een kater hebt en uitgeput bent? Dan ben je gevloerd van het harde werken, of te duf om van de bank af te komen omdat je te veel hebt gegeten en gedronken. Dan kun je even bankhangen en niksen. Maar dat komt doordat je lichaam en je brein het van je overnemen. Er is dan geen energie voor activiteit.

Is er wel energie voor activiteit, herken je dan dat je het heel moeilijk verdraagt om er gewoon even te zijn met jezelf? Wat zie je jezelf dan doen? Hoe ga je ermee om? Herken je dat je onmiddellijk iets gaat doen en dat je gedachten meteen naar wat er nog moet gebeuren gaan? Dat je iets opzoekt en zorgt dat je weer iets omhanden hebt? Dan is de kans groot dat beide oorzaken voor jou van toepassing zijn.

Losgaan als substituut voor connectie

Losgaan in het weekend is jouw substituut voor connectie met jezelf. Je blijft bij jezelf uit de buurt, omdat je niet weet wat je met jezelf aan moet als je met jezelf bent. De warmte, de gezelligheid en de aanwezigheid van andere mensen komen het dichtst in de buurt van warmte en verbinding zoals je die kent. En het is ook gezellig. Niets ten nadele van de mensen die je opzoekt.

Maar je kijkt nu naar een patroon waar je uit wilt. Het is te veel, ieder weekend opnieuw, en je blijft het doen. Je blijft het doen omdat je zoekt naar de warmte waarvan je nog niet weet hoe je die aan jezelf geeft.

Wat er verandert

In beide oorzaken heb je een verandering nodig. Er is de manier waarop je jezelf klempraat, geen hulp vraagt en anderen niet tot last wilt zijn. Je bent gewend gewaardeerd te worden om het vele werk dat je verzet, de sterke schouder die je bent. Je hele relatie met jezelf zit vervlochten met hoe je door de week met jezelf omgaat. Daarom wil je in het weekend van de lijn af. Het andere stuk is dat je iets mist in de verbinding met jezelf.

In beide maak je een prachtige ontwikkeling door in mijn programma. Je bouwt een relatie met jezelf op waardoor de afhankelijkheid van de warmte en gezelligheid van te veel eten en drinken optioneel wordt. Het fijne is dat je voelt: dit hoeft niet weg, ik hoef mezelf dit niet af te pakken. Je houdt nog steeds van deze mensen en je vindt het nog steeds heel leuk om ze op te zoeken. Maar het is optioneel geworden, en je weekenden zien er nu meer uit zoals je dat in lijn ziet met je ware verlangen.

Een plek in jezelf die warm voelt

Op maandag denk je dan niet meer: het was weer te veel, het ging weer te ver. Het was weer van afspraak naar afspraak, te veel mensen, te veel eten, te veel drinken. De balans die dan van nature komt, ontstaat vanuit verbinding met jezelf. Je denkt: dit was wat er ontbrak, dit was waar ik naar verlangde.

Je hebt een plek in jezelf ontwikkeld die warm en verbonden voelt. Daar voel je je gezien en gehoord, zonder dat je er eerst veel werk voor hoeft te verzetten. Je hoeft die verbinding ook niet meer te zoeken via andere mensen, hun verhalen en hun leven. Want die afleiding, waarbij je niet bij jezelf hoeft te zijn zolang anderen praten, heb je niet meer nodig. Het is leuk en gezellig, maar nu in verhouding met de aandacht die je aan jezelf besteedt. Je kunt in stilte zijn, lekker in de natuur, met jezelf.

Laat het bezinken

Die mogelijkheid wilde ik in deze les voor je aanstippen. Denk erover na en laat het bezinken. Maak misschien een wandeling met jezelf om hierbij stil te staan. En zoek me op als je hulp wilt om dit patroon van binnenuit te veranderen.

Meedoen aan Etenslessen dit jaar

Op dit moment werk ik aan een paar mooie projecten voor de deelnemers van mijn programma. Ik kan er nog niets over vertellen, want het is een verrassing voor hen. Voor jou betekent het dat je dit jaar niet via een lancering in het programma kunt stappen. Meestal geef ik vier keer per jaar een grote opening van het programma in groepsverband. Dan stuur ik je een aantal e-mails en nodig ik je uit voor een gratis les of een webinar. Dat doe ik dit jaar niet meer, omdat ik die uren wil reserveren voor de projecten voor de deelnemers.

Je kunt wel deelnemen door je aan te melden voor een gratis sessie. Dan zien we elkaar individueel en tasten we samen af of het programma bij je past en voor je kan werken. Dat is voor mij laagdrempeliger en voor jou een fijne kennismaking. Etenslessen is een exclusief programma met veel persoonlijke aandacht. Dat past bij hoe we samen van start gaan. De route loopt via mijn e-maillijst. Meld je daarvoor aan als je met me in gesprek wilt om te verkennen of het programma bij je past. Dan zien we elkaar. Ik wens je een mooie week.